बर्मुडा त्रिभुजमा हराएका विमान र जहाजको रहस्य सुल्झाएको अष्ट्रेलियाली वैज्ञानिकको दाबी

काठमाडौं ।

बर्मुडा त्रिभुज संसारका लागि सधैं रहस्य बनेको छ। यसले समुद्रमा ७ लाख वर्ग किलोमिटर क्षेत्रफल ओगटेको छ।  यसबाट गुज्रने विमान, जहाज र अन्य वस्तुहरू गायब हुन्छन् भन्ने विश्वास विश्वभर रहेको छ। बर्मुडा ट्र्याङ्गलको क्षेत्रमा विमान र जहाज बेपत्ता भएका धेरै घटनाहरू भएका छन् र आजसम्म तिनीहरूको कुनै पत्ता लागेको छैन।

अब एक वैज्ञानिकले आफूले बर्मुडा ट्रयाङ्गलको रहस्य सुल्झाएको दाबी गरेका छन्। अलौकिकतालाई दोष दिन नहुने भन्दै एक वैज्ञानिकले आफूले बर्मुडा त्रिभुजको रहस्य समाधान गरेको दाबी गरेका छन् । बर्मुडा ट्रयाङ्गलको बारेमा भनिएको अलौकिक शक्ति सत्य नभएको ती वैज्ञानिकले बताएका छन्।

कार्ल क्रुजेल्निकीले यसको पछाडि कुनै रहस्य नभएको सिद्धान्त राखेका छन्। उनले बर्मुडा त्रिभुजबाट कुनै ट्रेस बिना हराउने विमानहरू र जहाजहरूको एलियन्स वा एटलान्टिसको हराएको शहरसँग कुनै सरोकार छैन।

मिरर युकेको समाचार अनुसार अष्ट्रेलियाली वैज्ञानिकले यसमा अलौकिक नभएको भन्दै धेरै संख्यामा विमान तथा जहाजहरु बेपत्ता हुनुलाई मानवीय त्रुटि, खराब मौसम र सो रुटमा विमान र डुङ्गाहरूको व्यस्ततामा विश्वास गर्छन् ।

तथाकथित ‘शैतानको त्रिकोण’ नामले चिनिने समुद्रको ७ लाख वर्ग-किलोमिटर क्षेत्र ओगटेको छ र समुद्रको विशेष रूपमा व्यस्त प्याच हो – त्यसैले बेपत्ता हुनु सामान्य कुरा होइन।

उनले भने, “यो भूमध्य रेखाको नजिक छ, विश्वको धनी भाग – अमेरिका – त्यसैले तपाईसँग धेरै ट्राफिक छ।’

“लयड्स अफ लन्डन र यूएस कोस्टगार्डका अनुसार बर्मुडा त्रिभुजमा हराउने संख्या प्रतिशतको आधारमा विश्वको अन्य कुनै पनि ठाउँमा जस्तै छ।”

युनिभर्सिटी अफ सिड्नीका फेलो क्रुजेल्निकी भन्छन् ‘फ्लाइट १९ विमान बेपत्ता भएपछि बर्मुडा ट्राइङ्गलको बारेमा अनुमान गर्न शुरु भयो त्यसको बेपत्ताको बारेमा केही सामान्य कुराहरु हुन सक्छ।’

उनीहरु ५ युएस नेभी टीबीएम एभेन्जर टर्पेडो बम्बरको उडान थिए। ५ डिसेम्बर १९४५ मा, फ्लाइट फ्लोरिडाको फोर्ट लाउडरडेलबाट एट्लान्टिकमा दुई घण्टाको प्रशिक्षण अभियानमा उडेको थियो। सबै पाँच विमानहरूले आफ्नो आधारसँग रेडियो सम्पर्क गुमाएपछि बेपत्ता भएका थिए। उनी वा उनीहरुका १४ चालक दलका सदस्यहरूको कुनै ट्रेस थिएन। यी विमानहरूको खोजी गर्न अर्को विमान पठाइएको थियो, तर त्यो पनि फर्किएन।

सन् १९६४ मा लेखक भिन्सेन्ट गाडिसले आफ्नो सिद्धान्त ‘द डेडली बर्मुडा ट्र्याङ्गल’ शीर्षकमा प्रकाशित गरेपछि बर्मुडा त्रिभुजको बारेमा चर्चाहरु थप बढ्यो। तथापि, क्रुजेल्निकी फरक सोच्छन्।

उनले त्यसको पछाडिको कारण बताउँदै भन्छन कि ती १५ मिटरका छालहरू, जसमा धेरै प्रभाव हुन्छ। क्रुजेल्निकीले त्यो उडानमा एकमात्र साँच्चै अनुभवी पाइलट लेफ्टिनेन्ट चार्ल्स टेलर भएको दाबी गरे। उनको गल्तीले यो दुर्घटना भएको हुनसक्छ। रेडियो ट्रान्सक्रिप्टले पनि पाइलटलाई आफ्नो स्थिति बारे थाहा नभएको देखाउँछ।

वैज्ञानिकका अनुसार, लेफ्टिनेन्ट टेलरले सोचेका थिए कि उनीसँगको कम्पास गलत छ र विमान फ्लोरिडा कीहरू माथि थियो, तर ग्राउन्ड स्टाफले गरेको विश्लेषणले देखायो कि उनी बहामासको एउटा टापु नजिकै दक्षिणपूर्वमा थिए। क्रुजेल्निकीले भने कि लेफ्टिनेन्ट टेलरले आफ्नो जुनियर पाइलटको कुरा सुनेनन् र पूर्व उडान गर्न जोड दिए। उनी अनजानमा एट्लान्टिकको गहिरो पानीको क्षेत्रमा गए जहाँ डुबेको विमान वा अन्य वस्तुहरू फेला पार्न गाह्रो छ।

त्यसपछि खोजी र उद्धार गर्ने सिप्लेन उद्धार अभियानमा पठाइएको थियो तर त्यो पनि बेपत्ता भयो – तर क्रुजेल्निकीले भने, ‘यो हावामा उडेको देखियो।’