ट्याटु भएका व्यक्तिहरूका लागि स्मार्टवाच र फिटनेस ट्र्याकरले सही रूपमा काम नगर्ने समस्या अझै पूर्ण रूपमा समाधान भएको छैन।

स्मार्टवाच र फिटनेस ट्र्याकरहरू लोकप्रिय हुन थालेपछि धेरै प्रयोगकर्ताहरूले ट्याटु भएको नाडीमा यस्ता उपकरणहरूले सही रूपमा काम नगरेको गुनासो गर्दै आएका छन्। विशेषगरी मुटुको धड्कन मापन र नाडी पहिचान गर्ने सुविधामा समस्या देखिने गरेको छ।

फिटनेस ट्र्याकरहरूले मुटुको धड्कन मापन गर्न फोटोप्लेथिस्मोग्राफी (पीपीजी) नामक प्रकाश–आधारित प्रविधि प्रयोग गर्छन्। उपकरणको पछाडिबाट देखिने हरियो बत्तीले छालामार्फत रक्त प्रवाह मापन गरेर धड्कनको गणना गर्छ। तर ट्याटुको मसीले प्रकाशको मार्ग अवरुद्ध गर्न सक्ने भएकाले रिडिङ गलत हुन सक्छ वा प्राप्त नहुन सक्छ।

नाडी पहिचान गर्ने प्रणालीले पनि प्रकाश, एक्सेलेरोमिटर र विद्युतीय सेन्सर प्रयोग गर्छ। यदि उपकरण ट्याटुले ढाकिएको भागमा लगाइयो भने यसले घडी लगाइएको नै छैन भनेर ठान्न सक्छ, जसका कारण प्रयोगकर्ताले पटक–पटक उपकरण अनलक गर्नुपर्ने अवस्था आउन सक्छ।

इन्ग्याजेटका अनुसार गार्मिनले आफ्नो सहयोग पृष्ठमा ट्याटुको मसी, ढाँचा र घनत्वले मुटुको धड्कन सेन्सरको प्रकाश रोक्न सक्ने र त्यसले गलत वा अपूर्ण रिडिङ दिन सक्ने जनाएको छ। कम्पनीले सम्भव भएसम्म ट्याटु नभएको छालामा घडी लगाउन सिफारिस गरेको छ।

एप्पलले पनि पहिलो एप्पल वाच सार्वजनिक गरेयता यस्तै चेतावनी जारी गर्दै आएको छ।

समस्या समाधानका लागि केही प्रयोगकर्ताहरूले विभिन्न उपाय अपनाएका छन्। यदि नाडीको भित्री भागमा ट्याटु छैन भने उपकरण त्यहीँ लगाउने, वा अर्को नाडीमा ट्याटु नभए त्यसमा प्रयोग गर्ने उपाय अपनाइन्छ।

कतिपय प्रयोगकर्ताले सेन्सरमाथि पारदर्शी टेप वा बोतलको ढकनीमा प्रयोग हुने इपोक्सी स्टिकर टाँस्दा समस्या कम भएको दाबी गरेका छन्। यसका लागि विशेष रूपमा बनाइएका पुनः प्रयोग गर्न मिल्ने उपकरणहरू पनि उपलब्ध छन्।

सही मुटुको धड्कन मापन मात्र आवश्यक परे छातीमा लगाइने हार्ट–रेट स्ट्र्याप प्रयोग गर्न सकिन्छ। यस्ता उपकरणहरू सामान्यतया बढी सटीक मानिन्छन्, यद्यपि दैनिक प्रयोगका लागि त्यति सहज हुँदैनन्।

विशेषज्ञहरूका अनुसार यो समस्या समाधान गर्न सेन्सर प्रविधिलाई विभिन्न प्रकारका छाला र ट्याटुसँग मिल्ने गरी सुधार गर्न आवश्यक छ। प्रकाश–आधारित सेन्सरहरू गाढा रंगको छालामा पनि कम प्रभावकारी हुन सक्ने अध्ययनहरूले देखाएका छन्।

सन् २०२५ मा प्रकाशित एक अध्ययनले ट्याटु भएको र नभएको छालामा मुटुको धड्कन मापनको तुलना गरेको थियो। अध्ययनमा पोलर भेराइटी सेन्स र पोलर एच१० प्रयोग गरिएको थियो।

अध्ययनले ट्याटुको उपस्थितिले मुटुको धड्कन मापनमा प्रभाव पार्ने देखाएको भए पनि परिणाम सबै अवस्थामा समान थिएनन्। प्रभाव व्यक्तिको गतिविधिको स्तरमा निर्भर थियो। विश्राम अवस्थामा त्रुटि बढी देखिएको थियो भने व्यायामको तीव्रता बढ्दै जाँदा फरक कम भएको थियो। केही अवस्थामा भने ट्याटुले कुनै प्रभाव नै नपारेको पनि अध्ययनले देखाएको छ।

अनुसन्धानकर्ताहरूका अनुसार मसीको रंग, घनत्व, गहिराइ तथा ट्याटुको प्रकारजस्ता धेरै कारकहरूले परिणामलाई असर गर्छन्। यस विषयमा अझै पर्याप्त अनुसन्धान नभएकाले हालसम्म सबै अवस्थामा प्रभावकारी समाधान उपलब्ध भइसकेको छैन।