काठमाडौं ।
फर्डिनान्ड पिएचको नेतृत्वको उत्कर्षमा फक्सवागन ग्रुपका लागि केही पनि असम्भव जस्तो देखिँदैनथ्यो। कम्पनीको अत्यन्त महँगो प्रविधिगत अभियानको चरम रूप क्रान्तिकारी बुगाटी भेरोनमा देखियो।
तर फक्सवागनले बुगाटी किन्नुभन्दा पहिले नै एउटा सुपरकार बनाएको थियो भन्ने धेरैलाई थाहा नहुन सक्छ।
फक्सवागन डब्लू१२ सिङ्क्रो अवधारणालाई १९९७ को टोक्यो मोटर शो मा सार्वजनिक गरिएको थियो। यसमा शीर्ष स्तरका गल्फ मोडेलमा प्रयोग गरिएका दुई वटा २.८-लिटर भीआर६ युनिटलाई जोडेर बनाइएको ५.६-लिटर इन्जिन राखिएको थियो।
सिक्स-स्पिड सिक्वेन्सियल ट्रान्समिसनमार्फत सबै चार पाङ्ग्रामा पठाइने ४१४ हर्सपावर शक्तिसहित यो पूर्ण रूपमा सुपरकार थियो। यसको डिजाइन इटालडिजाइनका जर्गेटो गुजियारोले तयार गरेका थिए।
यसपछि आकर्षक फक्सवागन डब्लू१२ रोडस्टरलाई १९९८ को जेनेभा मोटर शोमा प्रस्तुत गरियो। फरक बडी स्टाइलसँगै यसमा अर्को ठूलो परिवर्तन पनि गरिएको थियो।
फक्सवागनले खुला छानो भएको यो संस्करणलाई रियर-व्हील ड्राइभ मोडेलमा परिवर्तन गर्यो तर अन्य संरचना भने उस्तै राखियो। त्यतिबेला कम्पनीले यो रोडस्टरले करिब चार सेकेन्डमा १०० किमि प्रतिघण्टा गति हासिल गर्ने दावी गरेको थियो। तर डब्लू१२ सुपरकारको कथा यतिमै समाप्त भएन, किनभने अन्तिम अध्याय सबैभन्दा शानदार रहेको टेलिग्राफले जनाएको छ।
२००१ मा पुगेपछि फक्सवागनले दक्षिणी इटालीको नार्डो रिङमा २४ घण्टे भूमि गति रेकर्ड तोड्ने योजना घोषणा गर्यो।
मूल अवधारणा सार्वजनिक भएको केही वर्षमा यो परियोजना निकै परिवर्तन भइसकेको थियो। इन्जिनको क्षमता बढाएर ६.० लिटर बनाइएको थियो भने यसको तौल नियन्त्रणमा राखिएको थियो।
शक्ति बढाएर ५९१ हर्सपावर पुर्याइयो र गाडीको तौल अनुपात आदर्श ५०:५० मा ल्याइयो।
१०० किमि प्रतिघण्टा गति हासिल गर्न साढे तीन सेकेन्डभन्दा कम समय लाग्ने र अधिकतम गति ५२६ किमि प्रतिघण्टाभन्दा बढी पुग्ने भएकाले यो निकै शक्तिशाली थियो।
यो पौराणिक म्याकलारेन एफ१ को स्तरमा नभए पनि फक्सवागनडब्लू१२ नार्डो आजसम्म निर्माण भएका सबैभन्दा छिटा नेचुरली एस्पिरेटेड कारमध्ये एक मानिन्छ।
फक्सवागन को यो सुपरकारको अन्तिम संस्करणले यस वर्ष २५ वर्ष पूरा गरेको छ। उत्पादनमा नगए पनि नार्डो मा बनाएका दुई रेकर्डका कारण यसलाई कहिल्यै बिर्सिइएन।
सुधारिएको संस्करणको पहिलो प्रयास १४ अक्टोबर २००१ मा भएको थियो, जहाँ स्वर्गीय फर्डिनान्ड पिएचस्वयं नार्डो सर्किटमा उपस्थित थिए।
डब्लू१२ ले २४ घण्टामा औसत २९५.२३८ किमि प्रतिघण्टा गति हासिल गर्दै नौ वटा रेकर्ड बनायो, तर पिएक सन्तुष्ट भएनन्।
कडा शैलीमा नेतृत्व गर्ने व्यक्तिका रूपमा चिनिएका फक्सवागन ग्रुप प्रमुखले टोलीलाई फेरि फर्किएर ३०० किमि प्रतिघण्टा अवरोध तोड्न निर्देशन दिए।
२३ फेब्रुअरी २००२ मा डब्लू१२ फेरि नार्डो फर्कियो। यसपटक फक्सवागन ले दुई वटा प्रोटोटाइप ल्याएको थियो, जसमध्ये एउटा जगेडा कारका रूपमा प्रयोग गरिएको थियो र यसअघि ल्याम्बोर्गिनी मुर्सिलाजो च्यासिसमा परीक्षण गरिएको थियो।
उच्च-गति सहनशीलता दौडका क्रममा डब्लू१२ नार्डोले हरेक ८० मिनेटमा इन्धन भर्न, टायर बदल्न र चालक परिवर्तन गर्न रोकिन्थ्यो — तर समय भने निरन्तर चलिरहन्थ्यो। यसले २४ घण्टाको उच्चतम औसत गतिसहित छ वटा विश्व रेकर्ड र अन्य छ वटा अन्तर्राष्ट्रिय श्रेणीका रेकर्ड बनायो। डब्लू१२ ले ३२२.८९१ किमि प्रतिघण्टा गति हासिल गर्यो, जुन केही महिनाअघि गरिएको प्रयासको तुलनामा ठूलो सुधार थियो।
डब्लू१२ नार्डोले आफ्ना प्रभावशाली तथ्यांकमार्फत अटोमोबाइल संसारलाई चकित बनाए पनि, यो उत्पादनमा किन गएन भन्ने कुरा बुझ्न सजिलो छ।
२००० को सुरुआतमा फक्सवागन लोगो भएको सुपरकारको खासै अर्थ थिएन, विशेषगरी कम्पनीसँग पहिले नै बुगाटी, ल्याम्बोर्गिनी र बेण्टलेजस्ता ब्रान्डहरू रहेका बेला। बुगाटी भेरोनलाई प्राथमिकता दिइयो, र बाँकी इतिहास बन्यो। यद्यपि डब्लू१२ सुपरकार उत्पादनमा गएन, यसको इन्जिन भने त्यही वर्ष आउडी ए८ मा उत्पादनका लागि प्रयोग गरियो, जुन वर्ष नार्डो कारले ती रेकर्डहरू बनाएको थियो।
फक्सवागनले यही इन्जिनलाई फक्सवागन फाएटन र फक्सवागन टुआरेजमा पनि प्रयोग गर्यो, तर बेण्टलेले डब्लू१२ परम्परालाई अझ लामो समयसम्म कायम राख्यो। २०२४ मा अन्तिम डब्लू१२ इन्जिनले शानदार बेण्टले बाटुरलाई शक्ति प्रदान गर्यो।
दशकौंसम्म फक्सवागन सँग अझ ठूलो इन्जिन पनि थियो — क्वाड-टर्बो डब्लू१६आई यसले बुगाटी भेरोनर बुगाटी चिरोन दुवैलाई शक्ति दिएको थियो, त्यसपछि यसको स्थान बुगाटी टुरबिलनको नेचुरली एस्पिरेटेड भी१६ ले लियो।
तर पोर्शले हालै बुगाटी रिमाकमा रहेको आफ्नो हिस्सेदारी बेच्ने निर्णय गरेपछि फक्सवागन ग्रुपले बुगाटीसँगको सम्बन्ध अन्त्य गरिरहेको छ, जसले एउटा युगको अन्त्य संकेत गरेको छ।
यसका कारण जर्मन अटोमोबाइल समूहले हाल उपलब्ध गराउने सबैभन्दा ठूलो इन्जिन भनेको ल्याम्बोर्गिनी रेभ्युएल्टोमा रहेको भी१२ हो। कडा बन्दै गइरहेका उत्सर्जन नियमका बाबजुद ल्याम्बोर्गिनीले गत वर्षको अन्तर्वार्तामा ६.५-लिटर नेचुरली एस्पिरेटेड युनिटको भविष्य अझ उज्यालो रहेको बताएको थियो।
पिएक युग कति रोमाञ्चक थियो भन्ने अन्तिम सम्झनाका रूपमा, १९९९ को बुगाटी चिरोन कन्सेप्टमा अविश्वसनीय डब्लूञ८ इन्जिन राखिएको थियो।
प्रकाशित: २८ बैशाख २०८३, सोमबार
