के छ नासाको पछिल्लो सुपरनोभा तस्बिरमा जसले ब्रह्माण्डको फैलावटको छनक दिन्छ?

Technology Khabar १९ आश्विन २०८१, शनिबार

काठमाडौं ।

जेम्स वेब स्पेस टेलिस्कोपको नियर-इन्फ्रारेड क्यामेरा (NIRCam) ले पृथ्वीबाट ३.६ अर्ब प्रकाश वर्ष टाढाको क्षेत्रमा एउटा चाखलाग्दो दृश्य कैद गरेको छ। यो दृश्यमा एउटा सुपरनोभा (विशाल तारा विस्फोट) जुन तीनवटा फरक समयमा एउटै तस्बिरमा देखिन्छ।

यो तस्बिरले वैज्ञानिकहरूलाई ब्रह्माण्ड कति छिटो फैलिरहेको छ भन्ने कुरा राम्रोसँग बुझ्न मद्दत गर्न सक्छ।

अनुसन्धानकर्ताहरूको एउटा टोलीले PLCK G165.7+67.0 नामको ग्यालेक्सी क्लस्टरलाई अध्ययन गर्न छनोट गर्यो, जसलाई G165 पनि भनिन्छ।

यसको तारा बनाउने दर र धेरै सुपरनोभा हुने दरका कारण यसलाई छनोट गरिएको थियो। एउटा तस्बिरमा एउटा लामो प्रकाशको धार देखिन्छ, जसमा तीनवटा छुट्टै चम्किला डटहरू देखिन्छन्।

एरिजोना विश्वविद्यालयकी डा. ब्रेन्डा फ्राईले यसलाई व्याख्या गर्दै भनिन्, ‘ती डटहरू विस्फोट भइरहेको सेतो पुड्के तारासँग सम्बन्धित छन्। साथै, यो ग्यालेक्सीहरूको समूहद्वारा गुरुत्वाकर्षणीय रूपमा लेंस भएको छ, जसले सुपरनोभाको प्रकाशलाई विभिन्न छविहरूमा मोडेको छ।

फ्राईले यसलाई ३ पटक पट्याउन मिल्ने ऐनासँग तुलना गरिन्, जसले अगाडि बस्ने व्यक्तिको फरक छविहरू देखाउँछ। यो अहिलेसम्म देखिएको सबैभन्दा टाढाको द्वैध प्रणालीमा टाइप Ia सुपरनोभा हो।

सुपरनोभाको अगाडि रहेको ग्यालेक्सीहरूको समूहका कारण, विस्फोटबाट आएको प्रकाश तीनवटा फरक बाटोबाट यात्रा गर्यो, प्रत्येक बाटोको दूरी फरक थियो।

यसको मतलब वेब टेलिस्कोपले सुपरनोभाको विस्फोटको फरक चरणहरू एउटै तस्बिरमा कैद गर्न सक्यो: प्रारम्भिक चरण, मध्य चरण, र अन्त्य नजिकको समय।

तीन पटक फोल्ड हुने सुपरनोभा छविहरू विशेष हुन्छन्, किनभने यिनीहरुले “समयको भिन्नता, सुपरनोभाको दूरी, र गुरुत्वाकर्षणीय लेन्सिङ गुणहरूले हबल स्थिरांक (H0) को मान दिने गर्छन्,” फ्राईले बताइन्।

नासाका अनुसार हबल स्थिरांक ब्रह्माण्डको हालको फैलावट दरलाई जनाउने संख्या हो, जसले ब्रह्माण्डको उमेर र इतिहासबारे थप जानकारी दिन सक्छ।

वैज्ञानिकहरू अहिलेसम्म यसको ठ्याक्कै मानमा सहमत हुन सकेका छैनन्, र यो सुपरनोभाको तस्बिरले यसबारे स्पष्टता ल्याउने आशा गरिएको छ।

डा. ब्रेन्डा फ्राईले भनिन्, “सुपरनोभाको नाम SN H0pe राखिएको छ, किनभने यसले खगोलविद्हरूलाई ब्रह्माण्डको परिवर्तनशील फैलावट दरलाई राम्रोसँग बुझ्न मद्दत गर्ने आशा दिलाउँछ।”

२००१ मा शिकागो विश्वविद्यालयकी वेन्डी फ्रिडम्यानको नेतृत्वमा एक टोलीले ७२ को मान पत्ता लगाएको थियो। अन्य टोलीहरूले हबल स्थिरांकलाई ६९.८ देखि ७४ किलोमिटर प्रति सेकेन्ड प्रति मेगापार्सेकको बीचमा राखेका छन्।

यो टोलीले भने ७५.४ को मान रिपोर्ट गरेको छ, जसमा ८.१ थप वा ५.५ घट हुन सक्छ। फ्राईले भनिन्, “हाम्रो टोलीको परिणाम महत्त्वपूर्ण छ: हबल स्थिरांकको मान स्थानीय ब्रह्माण्डमा गरिएका अन्य मापनहरूसँग मेल खान्छ, तर यो ब्रह्माण्ड जब जवान थियो, त्यतिबेला पाइएको मानहरूसँग केही विवादमा छ।”

तर यो सुपरनोभा र यसबाट व्युत्पन्न गरिएको हबल स्थिरांकलाई थप अनुसन्धान आवश्यक छ। टोलीले भविष्यका अवलोकनहरूले “अस्पष्टताहरू सुधार्ने” र अझै सही गणना गर्न मद्दत गर्ने अपेक्षा गरेको छ।

प्रकाशित: १९ आश्विन २०८१, शनिबार

तपाइको प्रतिक्रिया